Het zomerkamp van 2009 zal geen gewoon zomerkamp zijn, maar een heel bijzonder kamp in het teken van het 50-jarig bestaan van de Voermangroep. 

Het jubileumkamp in vogelvlucht

Na maanden van voorbereiding, was het zaterdag 11 juli dan eindelijk zover. Alle deelnemers verzamelden zich vanaf half negen ’s ochtends bij het clubhuis. Na het controleren van de gegevens, was het wachten op de bus, die om negen uur zou arriveren. Bij aankomst van de bus, was er een kleine tegenvaller. De busmaatschappij was vergeten om een aanhanger achter de bus te hangen en had in plaats daarvan een skikoffer meegenomen. Door goed te puzzelen met de bagage, kon toch alles meegenomen worden en kon er zonder al te grote vertraging vertrokken worden. Onderweg werden Hans en Brian opgepikt bij Arnhem en waren we zo goed als compleet. Om half 4 was de aankomst op het kampterrein, waar iedereen begon te helpen met het uitladen van de bagage en het opzetten van alle tenten. Ook werden de verkenners hier verenigd met de verkennerleiding, die eerder al naar Wiltz waren afgereisd. Na de lange reis had niemand meer zin om boodschappen te doen en eten te koken, vandaar dat de verkennerleiding pannenkoeken voor alle deelnemers heeft gebakken en dat smaakte goed.

Vanaf zondag begon elke speltak met het eigen programma en vaak zat dat boordevol avontuur. Bij de welpen begon de dag met een bezoekje aan de kerk, voor de welpen die hierheen wilden. De overige welpen hebben lekker in de beek bespeeld. Gedurende de week, hebben de welpen geprobeerd om de Hertog van Luxemburg welkom te heten. Helaas was hij ontvoerd door ‘de bende van de zwarte hand’. Door goed speurwerk van de welpen in de stad van Wiltz, in Luxemburg, tijdens de hike en de jubileumactiviteit op vrijdag, waren ze in staat om de hertog te bevrijden. Als dank hiervoor kregen ze het zwaard van de hertog en een vaantje als aandenken.

De verkenners hebben verschillende activiteiten gedaan als een twee daagse hike van ruim 20 kilometer over sterk glooiend terrein. Ook hebben ze Wiltz en Luxemburg Stad verkend. Daarnaast hebben ze het voor elkaar gekregen om een badjuffrouw op de kast te jagen door een iets te wild spelletje met een bal.

De rowans zijn zondag in de loop van de zondagochtend vertrokken voor een trektocht door Luxemburg. Hierbij zijn ze van camping naar camping gelopen. Naar verluid, was hun aanwezigheid goed te merken aan het lawaai op de camping. Na veel lopen en af en toe een stukje openbaar vervoer, waren ze op woensdagavond weer terug op het kampterrein. Echt uitgeput waren ze nog niet, want ze waren ook op het kampterrein duidelijk aanwezig. Na een stoeipartijtje dat voor één van de rowans wat minder goed afliep, werd het rustiger. De bewuste rowan, Erik, had zijn knie geblesseerd en is zelfs per ambulance afgevoerd naar het hospital in Wiltz. Na een nacht in een goed bed en met hulp van medicijnen en een goede douche, was Erik gelukkig alweer instaat om zich bij de groep te voegen.

De stam is ook op zondag vertrokken en ook te voet. Richting het station van Wiltz wel te verstaan. Halverwege het station, zagen de welpen die naar de kerk geweest waren, de stam zitten rusten bij de supermarkt. De slippers waarop de stam hun ‘plakkiestour’ zouden volbrengen, bleken toch niet geschikt voor wandelingen over heuvelig terrein. Niet lang na deze ontmoeting, zagen we de stam met de trein langs het kampterrein rijden. Later bleek dat ze naar Luxemburg Stad gegaan waren en daar hun intrek hadden genomen in een hotelletje en later een jeugdherberg. Dinsdagavond waren ze weer terug op het kampterrein. Ondanks dat ze zich vermaakt hadden, bleek het kampbudget toch niet toereikend te zijn voor hotelnachtjes en jeugdherbergen!

Naast deze speltakken was er ook nog een klein groepje deelnemers dat niet bij een speltak aangesloten was. Dit waren Joris, Pien, Vera en Stefan. Stefan was verantwoordelijk voor het verschijnen van de dagelijkse kampkrant. Pien en Joris waren druk bezig met hun dochtertje Vera een spoedcursus scouting te geven. Naar verluid heeft de jongste deelneemster, de kampweek met glans doorstaan. Nu hoeft ze alleen nog maar te wachten tot ze vijf jaar is en bij de bevers aan de slag mag.

Donderdag 16 juli, heeft er een stadspel plaatsgevonden in Luxemburg Stad. Om daar te komen is de groep van ongeveer 80 personen met de trein naar de hoofdstad toe gegaan. Hiervoor was een trein gereserveerd en konden we opstappen op een stationnetje vlakbij het kampterrein. In de stad was er voor elke speltak een stadspel gemaakt, waarmee ze heel de binnenstad van Luxemburg gezien zouden moeten kunnen hebben. Het eindpunt van het stadspel was voor alle speltakken, de Bock Kazematten. Dit is een verdedigingsbolwerk dat bestaat uit kilometers lange gangenstelsels onder de stad. De dag werd afgesloten met een gezamenlijke maaltijd bij de Quick, een soort McDonalds. Dienbladen vol met hamburgers, patat en drinken werd er door de leiding naar boven gedragen en uitgedeeld. Best gezellig een bovenverdieping voor de Voermangroep alleen! Na afloop van het eten, was het nog 300 meter lopen naar het station, waar we met de trein weer terug gingen naar Wiltz.

De vrijdag was nog een gezamenlijke dag, de gehele groep ging namelijk meedoen aan een outdoor activiteit in Merkholtz. In de steengroeve van outdoor bedrijf Mamm’out, kon geklommen worden, maar ook abseilen, kabelbaantjes over water, indianenbrug, pamperpaal, klettersteig en een enorme tokkelbaan waren onderdeel van de dag. Van 10 tot half 5 waren alle deelnemers druk met deze activiteiten. Ongelofelijk is het als je ziet dat alle deelnemers aan het klimmen en klauteren waren alsof ze nooit anders hadden gedaan. De dag was zeer geslaagd en iedereen heeft er na afloop waarschijnlijk een voldaan gevoel aan over gehouden. En ondanks deze activiteit was de dag nog niet afgelopen. Na een thema ontknoping bij de welpen, gevolgd door een wraps-maaltijd, gekookt door de hessenstam, of een barbecue bij de verkenners en rowans, kon de bonte avond beginnen. Van alle speltakken, hadden de verschillende deelnemers stukjes ingestudeerd. Ook de leiding had in de vorm van een kamplied of ABC, iets te vertellen over alle deelnemers! De avond werd afgesloten door een medley van de ‘Sjonnies’, opgevoerd door de Hessenstam.

De terugreis verliep net zo voorspoedig als de heenreis. Om 11 uur stond de bus klaar en om 12 uur was de bus vol geladen en kon deze gaan rijden. Om kwart voor 6 kwamen we aan op het clubhuis waar een hele menigte aan ouders ons stonden op te wachten. Nadat alle bagage uitgeladen was, kon iedereen naar huis voor wat welverdiende rust.

Het jubileumkamp is een geweldig mooi kamp geworden, mede te danken aan de inzet van alle deelnemers. Bij deze daarom een bedankje aan iedereen voor het maken van dit jubileumkamp, zonder jullie was het niet gelukt. Ondanks dat het kamp goed verlopen is, hebben er helaas toch een aantal ongelukjes of ziektes plaats gevonden. Iedereen die dit is overkomen, wensen we van harte beterschap. Verder hopen we dat iedereen inmiddels weer voldoende is bijgekomen van het kamp en er een goed gevoel aan over gehouden heeft.

Tot slot aan iedereen een prettige vakantie gewenst en tot de eerste opkomst. 

De jubikamporganisatie